İnsan şəxsiyyət kimi ailədə formalaşır: həyat vərdişləri qazanır, ətraf aləmlə bağlı biliklərə və dünyagörüşlərə yiyələnir. Lakin insan həyatını hər zaman rəvan, xoşbəxt, ahəngdar tonlarla yaşaya bilmir. İnsanlar müxtəlif problemlərlə qarşılaşır ki, bunun da müxtəlif səbəbləri olur. Problemlərdən biri də ailədaxili məsələlərlə əlaqədar olan problemdir. İnsan hər bir yaş dövründə ailədaxili problemlərlə üzləşə bilər. İstər uşaqlıq, istər yeniyetməlik, istər gənclik və istərsə də qocalıq dövründə bu problemlər özünü büruzə verir. Səbəblər isə hər zaman müxtəlifdir.

Ailənin qarşısına çıxan və onun həyat fəaliyyəti üçün təhlükə törədən çoxsaylı çətinlikləri, ilk növbədə, onların təsir qüvvəsi və davamlılığı nöqteyi-nəzərdən 2 qrupa bölmək olar. Burada iki qrup ailə çətinliyi xüsusi rol oynayır: kəskin ( o cümlədən çox qüvvətli) və xroniki qıcıqlar. Birinciyə misal olaraq ailə üzvlərindən birinin ölümü, ailə xəyanəti xəbəri, tale və sosial statusda qəfil dəyişikliyi, qəfil və ağır xəstəliyi göstərmək olar. Xroniki çətinliklərə isə məişət və istehsalatda həddindən artıq fiziki və psixi yükləməni, ev probleminin həlli ilə əlaqədar çətinlikləri, ailə üzvləri arasında uzunmüddətli və sabit konfliktləri və s. aid etmək olar.  
Həyat tsiklinin əlverişsiz variantları ilə bağlı çətinliklər ailə üzvlərindən birinin olmaması ( həyat yoldaşı, uşaq) ilə şərtlənir. Buna səbəb boşanma, ər-arvadın uzunmüddətli ayrılığı, ailə üzvlərindən birinin ölümü ola bilər. Ailənin inkişafında bütün müxtəlifliklərə baxmayaraq, pozuntuların mənbəyinin ümumi növləri ayrılır. Əvvəla bu – funksional boşluqdur, yəni bu zaman ailənin uğurlu mövcudluğu üçün zəruri olan rollardan biri heç kəs tərəfindən icra olunmur. Məsələn,atanın ailədən gedişindən sonra onun yeri tərbiyədə əvəzolunmazdır. İkincisi, ailənin xoşagəlməz variantda inkişafına səbəb olmuş hadisənin, faktın özünə adaptasiyanın doğurduğu çətinliklər ola bilər (boşanma, ölüm, uşağın nikahdan kənar tərbiyyəsi zərurəti və s.).
Yeniyetmələrin ailədaxili problemlərinə: valideynlərinin onlarla düzgün münasibət qura bilməməsi, valideynlərinin onların bütün işlərinə müdaxiləsi, peşə seçimi zamanı öz istəklərinin valideynlərinin istəkləri ilə əvəzlənməsi, natamam ailələrdə ata və ya ananın yoxluğunun yeniyetmənin psixologiyasına mənfi təsiri və bununla bağlı münaqişələr, ailə üzvlərindən birinin itirilməsi və s. aid edilir.
Bu problemlər bəzən yeniyetməyə həll olunmaz problem kimi gəlir  və problem ailəsi ilə bağlı olduğundan kiminləsə paylaşa bilmir və ya paylaşmaq istəmir. Bu zaman yeniyetməyə kömək etmək, onun bu vəziyyətdən çıxmasında və məsələnin həlli yollarının axtarılmasında məktəb psixoloqunun rolu əvəzsizdir.

Valideynlərin boşanması uşaqlara təsir edən əsas amillərdən biridir.  Ailədə baş vermiş dəyişiklik yaşından asılı olmayaraq, ailənin hər bir üzvünə güclü təsir etmiş olur. Əksər hallarda boşanmaya qədər valideynlər çoxlu qarşıdurmalar yaşamış olurlar. Belə ailələrdə uşaq emosional oyanıqlı, şıltaq, ağlağan, qorxmuş və ya əksinə - aqressiv olur. O pis yatmağa, pis yeməyə, məktəbdə pis oxumağa başlayır, çünki bu qarşıdurmalarda özünü günahkar sayır. Valideynlər öz münasibətlərini uşaqlarından gizlətməməli və boşanmaq qərarına gələn kimi – uşaqları məlumatlandırmalıdırlar. Valideynlər öz ailələrindəki həqiqi vəziyyəti uşaqlardan gizlətdikcə, onların vəziyyətini daha da gərginləşdirirlər. Valideynlərin münaqişəsini görmək uşağa ağır gəlir, daha ağır isə valideynlərin onu ailədaxili həyatdan uzaqlaşdırmasıdır, guya ki, bunların ona heç bir dəxli yoxdur. Valideynlər çox vaxt belə vəziyyətdə özlərini necə aparmaq lazım olduğunu bilmirlər və uşaqlar qarşısında “xoşbəxt ailə” kimi görünməyə çalışırlar. Uşaq valideynləri tərəfindən aldadıldığını müəyyən etdikdən sonra bu, ona daha pis təsir edir. Uşaqlar, hətta ən kiçikləri belə, ailələri haqqındakı həqiqəti dərk eləyə bilərlər. Boşanma haqqında məlumat verdikdə valideynlər ilk növbədə uşaqlara bildirməlidirlər ki, onların ayrı-ayrı yerlərdə yaşamalarına baxmayaraq,onların hər ikisi uşaqlarını sevir,uşaqlar onların hər ikisinə məxsus olmaqda davam edir və onların hər ikisi ilə də görüşə biləcəklər. Əlbəttə, bu söhbəti uşaqlar ilə babaları, nənələri və ya başqa kimsə deyil,valideynləri aparmalıdır.